Hehe, eindelijk een herberg met internet! Ik moest er wel ruim 200 kilometer voor lopen. Want zo ver ik dus nu,vandaag aangekomen in het dorp Los Arcos eninmiddels op de hoofdroute de ´camino frances´. De laatste twee dagen doe ik het rustig aan want ik word geplaagd door een paar vervelende blaren onder mijn voeten die me het lopen erg moeilijk maken. Vandaag en gisteren etappes van 10 kilometer, dat is niet veel en dat betekent dat je al heel vroeg in de herberg aankomt want ik ga ´s ochtend rond half 7 op pad. Maar nu heb ik wel even de tijd om mijn blaren te laten helen, een wasje te doen en op mijn blog te schrijven dus.

De laatse dagen is het behoorlijk druk op de route,ik ben zeker niet de enigeop wegnaar Santiago. Sommige mensenlopen maar een klein gedeelte, anderen zijn net als ik van plan om de hele route te doen. Het eerste gedeelte van mijn tocht was de aanlooproute door Aragon. Het was een prachrig stuk door de bergen en verlaten dorpen. Het is een dunbevolkt en eenzaam gebied met weinig voorzieningen. Dus je moet goed plannen hoeveel water en eten je meeneemt, het is niet vanzelfsprekend dat je zomdaar ergens iets kan kopen. Vaak moestik wel een kilometer of 10 lopen voor het volgende dorp en meestal was dat niet meer dan een gehucht. Maar wat een prachtig landschap!

Het is de eerste week erg heet geweest, sommige dagen bijna 40 graden. Dus nog vroeger op pad om er voor te zorgen dat je rond 2 uur in de herberg aankomt want daarna wordt het gewoon te heet om nog te lopen, zeker opstukken waar weinig schaduw is. Nu is het weer langzaam aan het veranderen en vandaag hadden we zelf een beetje regen. Het is wel nog steeds warm, ongeveer 28 graden en het voelt bijna Nederlands aan, klam en broeierig.

Het slapen in de herbergenvalt me soms best zwaar.De ene herberg is de andere niet en soms lig je met 30 man in een kleine ruimte in stapelbedden. En wat zijn er veel mensen die snurken! Daar helpenoordoppen nauwelijks tegen. En in sommigeherbergen wordt er op toegezien dat het licht om22 uur uitgaat en dat er pas vanaf 6 uur ´s ochtend vetrokken mag worden. Maar als dat niet het geval is dandoe je geen oog dicht want dan vertrekken sommige lopers al om 5 uur ´s ochtend en dan zijn de laatste feestvierende Spaanse jongeren die de herbergen gebruiken als goedkoop vakantieadres net binnen. Ik heb mezelf maar beloofd dat ik een keer per week in een pension of hotel mag slapen om een beetje bij te komen en wat privacy. Dat heb ik dus twee nachten geleden gedaan in Estella en wat kan je blij zijn met een eenvoudige kamer! Heerlijk, je gaat alles wel meer waarderen.

Ik heb al veel mensen ontmoet, soms loop je een paar dagen met elkaar op en kom je elkaar weer tegen in de herbergen. Maar zoals nu ben ik wat langzamer en kom je weer nieuwe mensen tegen. Iedereen stelt elkaar dezelfde vragen: waar kom je vandaan en waar ga je naar toe. De laatste wetenswaardigheden worden uitgewisseld en tips ter voorkoming van blaren of ander ongemak worden gedeeld. Er heerst behoorlijkwat saamhorigheid onder de pelgrims onderling, maar ook hier heb je, net zoals overal mensen die niet aardig zijn of ongeinteresseerd.

Morgen vertrek ik naar Viana, 18 kilometer verderop, hopelijk zijn mijn blaren weer een beetje hersteld. Ik denk dat het van nu af aan eenvoudiger wordt om wat vaker iets te schrijven. Dus tot binnenkort en veel liefs voor jullie allemaal!